Τύχης-Παραπονετικές

Για μαντινάδες επικοινωνήστε στο info@etravel.gr

Το παρελθόν και το παρόν με κάνει και πιστεύω πως και στο μέλλον βάσανα μεγάλα θα παλεύω .

Στο παρελθόν και στο παρόν πολλά έχω υποφέρει τι θα τραβώ στο μέλλον μου ένας θεός τι ξέρει .

Την νύχτα ξεκουράζομαι στου πόνου το κρεβάτι η μέρα είναι βάσανα αβάσταχτα γεμάτη .

Όλα τα μέσα οι γιατροί τα χρησιμοποιούνε άλλα δεν είναι ικανοί τον πόνο μου να δούνε .

Δέκα γιατροί με βλέπουνε και είκοσι νοσοκόμοι μα εμένα δεν εβρέθηκε το φάρμακο μου ακόμη .

Τους πόνους εσυνήθησα χαρές δεν περιμένω έτσι ήταν από το θεό και από το πεπρωμένο .

Στα πιο πολλά τα βάσανα που ‘σειρες στον καιρό σου εσύ είσαι ο υπεύθυνος και όχι το τυχερό σου .

Δε σε γυρεύει η τύχη σου μα εσύ να τη γυρέψεις με επιμονή και υπομονή και ίσως να τα βολέψεις .

Και ο βαρύτερος καημός στο θάνατο τελειώνει μοναδική παρηγοριά που μου ‘μεινε ακόμη .

Όλοι οι καιροί με δέρνουνε και ως πότε θα παλεύω απελπισμένος βρίσκομαι παρηγοριά γυρεύω .

Το ένα βάσανο με αρπά και με πετά το άλλο και να αποφύγω δεν μπορώ και έχω καημό μεγάλο .

Όπως χτυπούν τα κύματα στην ξέρα με μανία με δέρνου7νε τα βάσανα και όλο είμαι σε αγωνία .

Όπως η φουσκοθαλασσιά έχει βοή μεγάλη τέτοια βοή μου φέρνουνε τα πάθη στο κεφάλι .

Εις την καρδιά μου βρίσκονται σύννεφα σκορπισμένα και αν πάνε κόντρα οι καιροί αλίμονο  σε έμενα .

Παράξενο μου φαίνεται ακόμα πως αντέχω με τα μεγάλα βάσανα και τους καημούς που έχω .

Πάσχω και βασανίζομαι τον πόνο μου να γιάνω μα κάθε μέρα το θωρώ πως τη ζωή μου χάνω .

Αντί για να θεραπευτώ εγώ χειροτερεύω και από το χάροντα θα βρω εκείνο που γυρεύω .

Εύκολα δεν περνά στιγμή δίχως να αναστενάξω ούτε και δεν προβλέπεται τρόπο ζωής να αλλάξω .

Ως είναι ο κολυμβητής που πλέει στην αλμύρα με κολυμπά στα βάσανα η έρημη μου μοίρα .

Σαν ναυαγός που είναι έρμαιο στη μαύρη καταιγίδα είμαι έρμαιο της τύχης μου χωρίς καμιά ελπίδα .

Πάψε καρδιά μου ν χτυπάς πέθανε να γλιτώσεις απ’τα σκληρά τα βάσανα αλλιώς δε θα αλαφρώσεις .

Όλο τον κόσμο γύρισα και γύρεψα βοτάνι μα δεν υπάρχει βότανο τον πόνο μου να γιάνει .

Όποιος στον κόσμο γεννηθεί ως ότου να γεράσει μπονάτσες και κακοκαιριές και μπόρες θα περάσει  .

Η κάθε μέρα του θεού μου φέρνει μια λαχτάρα οσάν να έχω απάνω μου δεσποτική κατάρα .

Τα βάσανα εις τη ζωή τα έχω συνηθεισμένα το μόνο ασυνήθιστο είναι οι χαρές για μένα .

Σαν το λαγό καρδιοχτυπώ σε αυτή τη κοινωνία ανθρώπου δεν πιστεύομαι και όλο είμαι σε αγωνία .

Και τα βουνά φαγώνονται με το νερό που τρέχει και μια καρδιά στα βάσανα πόσο καιρό θα αντέχει.

Αφού εις τη γη δεν μπόρεσα να γιάνω τον καημό μου ίσως εις το διάστημα να βρώ το φάρμακο μου .

Πάντα μου ζω στα βάσανα πάντα στη αγωνία και η ζωή μου γίνηκε μόνιμη

τυραννία .

ότι και αν επιχείρησα να κάμω στη ζωή μου σε πράμα δεν επέτυχα και όλο πονά η ψυχή μου .

Ο κόσμος είναι ένοχος για τη κατάσταση μου μα να εξέλθω νικητής είναι η απόφαση μου .

Τα φύλλα της καρδούλας μου πολλών λογιών πονούνε όλα τα παραπόταμα τον ποταμό κινούνε .

Καρδιά μου μερακλίδικη και παραπονεμένη πάντα στα πάθη βρίσκεσαι και όλο είσαι πληγωμένη .

Στου χρόνου τα φτερά πετούν οι φοβεροί μου πόνοι μα κάθε μέρα που ‘ρχεται καινούριου μου αποσώνει ..

Ο χρόνος είναι βότανο που τις πληγές γιατρεύει μα η πληγη μου όσο περνά τόσο χειροτερεύει .

Ο πόνος τις πληγές μετρά και τις καλοζυγιάζει μα η χαρά καιρούς περνά και δεν τους λογαριάζει .

Η λύπη φέρνει τη χαρά και η χαρά τον πόνο λύπες χαρές και βάσανα καλύπτουνε το χρόνο .

Τα πιο μεγάλα μυστικά τα φανερώνει ο χρόνος και δε θα μείνει μυστικός μήτε ο δικός μου πόνος  .

Δεν ημπορείς να αντισταθείς στο θέλημα της μοίρας αυτήν τη γνώμη έχ0υνε όσοι μιλούν εκ πείρας .

Η μοίρα μου με φόρτωσε με φοβερές φροντίδες και μεγαλώνουν οι πληγές και φεύγουν οι ελπίδες .

Τον πόνο η υπομονή τονέ περιορίζει εκείνος όπου πόνεσε πρέπει να το

γνωρίζει .

σαν το όνειρο σαν τη σκιά στον κόσμο είναι η ζωή μας σαν τα βουνά είναι οι πόνοι μας και οι αναστεναγμοί μας .

με τους ενάντιους καιρούς όποιος δεν απαλέψει ούτε θα νοιώσει τη ζωή ούτε θα τη πιστέψει .

Σαν να ΄ναι θέλημα θεού να ζω δυστυχισμένος πως θα’χω πάντοτε καημούς είμαι αποφασισμένος .

Είναι πολλές παρηγοριές είναι πολλές ελπίδες μα εμένα η καρδούλα μου τη σφαζουν δυο λεπίδες .

Είναι πολλές παρηγοριές εις τον απάνω κόσμο μα δεν εβρέθηκε καμιά για τον δικό μου πόνο .

Ελπίδα και παρηγοριά δεν μου ‘μεινε και θάρρος μόνη ελπίδα φωτεινή μου έμεινε ο χάρος .

Χριστέ και παναγία μου και παντοκράτορα μου πάρετε πίσω τους καημούς και φέρτε τη χαρά μου .

Θεέ μου μεγαλοδύναμε λυπήσουμε και εμένα με φτάνουνε τα βάσανα που έχω περασμένα .

Θεέ μου μεγαλοδύναμε χριστέ και παναγιά μου γιατί την εβυθίσατε στους πόνους τη καρδιά μου .

Θεέ μου και δός μου δύναμη παρηγοριά και ελπίδα και βγάλε απ’την καρδούλα μου την δίστομη λεπίδα .

Θεέ μου δε σου ‘ναι δύσκολο ακόμα ένα θαύμα να γιάνει εις την καρδούλα μου το τρομερό της τραύμα .

Θεέ μου δεν έκανα κακό να πω πως το πληρώνω και έχω στα φύλλα της καρδιάς καθημερνά τον πόνο .

Τα μάτια μου δακρύζουνε και η καρδιά μου κλαίει και μέσα εις το στήθος μου ένα καμίνι καίει .

Ποτέ δεν έκανα κακό σε άνθρωπο κανένα μα η κοινωνία φέρθηκε πολύ σκληρά σε ‘μενα .

Ποτέ μου δεν επέτυχα σε ζήτημα κανένα και μέρα δεν επέρασε ευχάριστα

για ‘μενα .

κανείς δεν είναι ευτυτής σε όλη τη ζωή του ένα σαράκι καθενός βαραίνει την ψυχή του.

Ποτέ δεν εκατάλαβα τι είναι οι χαρές του κόσμου γιτι είναι πάντα δυνατός ο πόνος ο δικός μου .

Της ευτυχίας το δεντρό με φράγκα δεν πουλιέται δύσκολα το δημιουργείς και εύκολα καταλιέται .

Η ευτυχία είναι και αυτή παραξενιές γεμάτη και στην καλύβα βρίσκεται και λείπει στο παλάτι .

Αν έτυχε καμιά φορά να δεις αποθαμένο είδες για κάθε άνθρωπο ποιο είναι το πεπρωμένο .

Αν έτυχε καμιά φορά να πάεις σε κηδεία είδες του ανθρώπου η ζωή πως είναι τραγωδία .

Σαν αποθάνει ο άνθρωπος παύει να υποφέρει μήτε ευτυχία δεν ποθεί μήτε καημούς δεν ξέρει .

Ο χρόνος είναι ο γιατρός που διασκορπά τους πόνους μα ‘μενα δε μου γιαίνουνε μήτε σε χίλιους χρόνους .

Με του καιρού το πέρασμα και οι πόνοι ξεθωριάζουν μα ‘γω χω μέσα στην καρδιά πληγές και αίμα στάζουν .

Άμα με βλέπεις και γελώ έχω μεγάλο πόνο και προσπαθώ τον πόνο μου στο γέλιο μου να χώνω .

Εγώ δεν ήρθα στη ζωή για να διασκεδάσω μα να παλεύω βάσανα και να βαρυαστενάζω  .

Δίχως ελπίδες στη ζωή να ζήσεις δεν αξίζει πάντα έχει νύχτα σκοτεινή αυτός που δεν ελπίζει .

Η ευτυχία η πολλή τον άνθρωπο τυφλώνει μα όποιο και αν ακολουθεί αυτός δεν τη ζυγώνει.

Ποτέ δεν βρίσκεται χαρά δίχως στεναχωρία και το κακό καμιά φορά φέρνει μια ευκαιρία .

Όταν ποτέ δεν προσπαθείς ποτέ δεν θα πετύχεις και ούτε πρέπει να κρατάς παράπονα της τύχης .

Μην βλαστημάς την τύχη σου μην βρίζεις το θεό σου για όλη την κατάσταση που φταίεις μοναχός σου .

Όταν στον κόσμο γεννηθείς χωρίς ποτέ να ζήσεις όσο βαρούνε τα βουνά βαρούν οι αναμνήσεις .

Σε θάλασσα  δυσκολιών βρίσκομαι πάντα θύμα και με χτυπά αλύπητα των στεναγμών το κύμα .

Όποιος πονεί δεν το ξεχνά μόνο το συνηθίζει μα μοναχός πολλές φορές θυμάται και δακρύζει .

Τι με ωφελεί να ‘χω ζωή σκληρή βασανισμένη από τη θέση που είμαι εγώ καλιά είναι οι πεθαμένοι .

Συμβαίνει μερικές φορές στο πέρασμα του χρόνου να περιμένουν οι χαρές στον τελειωμό του πόνου .

Και την πιο δύσκολη πληγή ο χρόνος τη γλυκαίνει γίνεται αλαφρότερος και ο πόνος που δε γαίνει .

Αφού μια μέρα ο άνθρωπος απ’τη ζωή θα φύγει και η μεγαλύτερη χαρά σε λύπη καταλήγει .

Ας είχα μάτια σκοτεινά και την καρδιά μου βράχο και αυτά να μην ακούγουνε στα βάσανα σαν τα’χω .

Με το διαστημόπλοιο θα πάω στη σελήνη γιατί όσο έζησα στη γη δεν ένιωσα

γαλήνη .

θα φύγω στο διάστημα μακριά από τους ανθρώπους που ρίχνουν δηλητήριο σε όλης της γης τους τόπους .

θα πάω στο διάστημα να πιάσω κατοικία να μην αισθάνομαι κοντά του κόσμου την κακία .

ίσως να βρίσκονται στη γη πολλές καρδιές με πόνο μα ‘γω γνωρίζω και πονεί η εδική μου μόνο .

όλος ο κόσμος χαίρεται και μόνο εγώ λυπούμε και άνθρωπος δεν εβρέθηκε σε αυτή τη θέση που είμαι .

Δεν θέλω κόσμο να θωρώ τίποτα  δε μ’αρέσει γιατί στού κόσμου τις χαρές εγώ δεν έχω θέση .

Ως που να βρίσκομαι στη γη και να δουλεύει ο νους μου θα’χω συντρόφους τακτικούς τους αναστεναγμούς μου .

Ελπίδα και παρηγοριά και υπομονή δεν έχω είναι βαρύς ο πόνος μου και πια δεν τον αντέχω .

Δίχως ελπίδα και χαρά απόκληρος του κόσμου είναι βαρύς ο πόνος μου μεγάλος ο καημός μου .

Πουλιά μου ταξιδιάρικα που πάτε σε άλλους κόσμους ξέρετε αν γιατρεύεται ο πόνος ο δικός μου .

Πουλιά που ταξιδεύετε σε όλης της γης τα πλάτη πως ξαναγιαίνει μια καρδιά που’ναι πληγές γεμάτη .

Πουλιά μου ταξιδιάρικα και κοσμογυρισμένα είδατε και άλλο άτυχο στον κόσμο σαν έμένα .

Η επιστήμη δεν μπορεί να βρει το φάρμακο μου μόνο με θαύμα σώνετε εμένα το κακό μου .

Φροντίζω να θεραπευτώ μα ‘γω χειροτερεύω σε κείνους που πεθάνανε άρχισα να ζηλεύω .

Όλη του ανθρώπου η ζωή είναι μια τραγωδία που αρχίζει με τα κλάματα τελειώνει με κηδεία .

Όταν θα αισθανθεί κανείς της ζήσης του το τέρμα νιώθει πως ήταν η ζωή ένα μεγάλο ψέμα .

Όποιος του μέλει να πνιγεί ποτέ του δεν παθαίνει η τροχιά του καθενός είναι από πριν γραμμένη .

Αν εδυστύχησες ποτέ δεν έλειπαν ελπίδες και πάλι αν ευτύχησες ανησυχίες

είδες .

Μόνο ο πλούτος της καρδιάς είναι περιουσία καςι αυτά τα αμπελοσόχορα δεν έχουνε αξία .

Δίχως ελπίδες στη ζωή να ζήσεις δεν αξίζει πάντα έχει νύχτα σκοτεινή αυτός που δεν ελπίζει .

Είναι υποχρέωση να ζεις σαν ήρθες εις τον κόσμο δεν είναι ευχαρίστηση εφόσον ζεις με πόνο .

Είναι υποχρέωση να ζεις σαν ήρθες εις τον κόσμο δεν είναι ευχαρίστηση εφόσον ζεις με πόνο .